Een overactieve blaas bijvoorbeeld - dat wil zeggen dat men dagelijks vele malen méér dan normaal naar het toilet moet - is een probleem dat op latere leeftijd kan voorkomen en bijzonder hinderlijk is. Hiermee wordt een urineblaas bedoeld die buiten de bewuste wil van de persoon om zeer vaak het sein geeft 'ik zit vol', dus aandrang geeft (ook wel urge geheten), een blaas die zich vaak ledigt (frequent plassen) en die zich bij aandrang eventueel ook plotseling leegt (drang of urge-incontinentie, urge: spreek uit urtz).

Zo'n overactieve blaas kan bij mannen en vrouwen voorkomen. Ongewild urineverlies komt meestal bij vrouwen voor, maar wanneer het mannen betreft is een overactieve blaas hier meestal de oorzaak van. Een overactieve blaas die ook tot drangincontinentie aanleiding geeft wordt vooral bij ouderen waargenomen.

Bij mannen zal een overactieve blaas veelal het gevolg zijn van een prostaatobstructie, bij vrouwen zal vaker de gehele bekkenbodem een rol spelen.

In de postmenopauze is er een verhoogde kans op blaasontstekingen en vaginale infecties.

• dikwijls plassen en
• pijn bij en na het plassen.

Ook kan urine-incontinentie optreden doordat de weefsels in de urinestreek zwakker zijn geworden. Het tekort aan oestrogenen kan als gevolg hebben dat de sluitspieren van de blaas minder goed functioneren. Gemenopauzeerde vrouwen hebben vaak last van minimaal urineverlies, met name stress-incontinentie. Dit is urineverlies bij het lachen, hoesten of tillen. Bekkenbodemspieroefeningen kunnen hier soelaas brengen.

Of er een rechtstreeks verband is tussen deze klachten en de menopauze weet men nog niet met zekerheid. Waarschijnlijk zijn het ook de fysiologische veranderingen in het lichaam van de vrouw die deze klachten doen ontstaan.

Echter: incontinentie is geen normaal ouderdomsverschijnsel. Raadpleeg een arts.

Dementie is kort gezegd het verval van hersenfuncties. Meestal staan geheugenstoornissen hierbij op de voorgrond. Alléén geheugenstoornissen maken iemand nog niet dement, er moet meer aan de hand zijn. Zo is bij dementie h et uitvoeren van allerlei dagelijkse vaardigheden gestoord, net als de spraak of het besef van tijd. Het karakter en gedrag van de patiënt kan veranderen en er kunnen stemmingswisselingen optreden. We spreken pas van dementie, als deze problemen samen voorkomen en zo ernstig zijn dat ze het functioneren van een persoon in het dagelijks leven belemmeren.

De mate waarin de dementie zich ontwikkelt kan per individu verschillen. De ziekte, het proces, is onomkeerbaar.

Dementerenden krijgen naast geestelijke problemen ook vaak lichamelijke problemen . Allereerst zullen deze problemen met hun leeftijd samenhangen, maar in latere stadia gaat de dementerende ook achteruit als gevolg van de dementie. Veel voorkomende problemen zijn: vermagering, vermindering van de spierkracht, vermoeidheid en incontinentie.

De meest voorkomende vorm van dementie is de ziekte van Alzheimer. Andere vormen van dementie zijn vasculaire dementie, frontotemporale dementie, Lewy body dementie en de ziekte van Parkinson. Sommige vormen zijn zeer zeldzaam bijvoorbeeld de ziekte van Creutzfeldt-Jakob. Er zijn meer dan zestig verschillende oorzaken van dementie bekend.

Bron: www.alzheimer-nederland .nl

Anorectale incontinentie is een veel voorkomend probleem met name bij ouderen (ouder dan 65 jaar). De sluitspier speelt hierbij een belangrijke rol. Verlies van ontlasting kan optreden als een gevolg van een letsel van de sluitspier, bijvoorbeeld na een bevalling of operatie. Ook kan tengevolge van zenuwschade of ten gevolge van ouderdom de sluitspier zich te lang en te veel ontspannen.